சாதி பாகுபாட்டை விட இனவெறியைப் புரிந்துகொள்வது ஏன் எளிது?
உலகில் மனிதர்களை மனிதர்களிடமிருந்து பிரித்து வைக்கும் இரு பெரும் நச்சுக் கிருமிகள்: இனவெறி (Racism) மற்றும் சாதியவாதம் (Casteism). ஆனால், ஒரு சர்வதேச வாசகரிடம் அல்லது ஒரு புதிய தலைமுறை மனிதரிடம் "இனவெறி என்றால் என்ன?" என்று கேட்டால் எளிதாக விளக்கிவிட முடியும். அதுவே "சாதி என்றால் என்ன?" என்று கேட்டால், அதற்கான பதிலை தர்க்கரீதியாக (Logically) விளக்குவது சாத்தியமற்றது.
ஏன் சாதியவாதத்தை விட இனவெறியைப் புரிந்துகொள்வதும், அடையாளம் காண்பதும் எளிதாக இருக்கிறது?
இனவெறிக்கு பின்னால் இருக்கும் 'காரணம்' (The Visible History of Racism)
Caste: The Origins of Our Discontents – Isabel WilkersonAnnihilation of Caste – Dr. B.R. Ambedkar
அமெரிக்கா போன்ற மேலைநாடுகளில் நடக்கும் இனவெறியை எடுத்துக் கொள்வோம். அங்கு கருப்பர்களுக்கும் வெள்ளையர்களுக்கும் இடையிலான பிரிவினைக்கு பின்னால் ஒரு தெளிவான, ஆவணப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு இருக்கிறது.
• வரலாற்றுப் பின்னணி: 1619 ஆம் ஆண்டில் ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தில் இருந்து லட்சக்கணக்கான மக்கள் அடிமைகளாகக் கப்பல்களில் அமெரிக்காவிற்குக் கொண்டு வரப்பட்டனர். அவர்கள் ஏன் கொண்டு வரப்பட்டார்கள்? அமெரிக்காவின் பருத்தி மற்றும் புகையிலை வயல்களில் வேலை செய்வதற்கான மனித உழைப்பு தேவைப்பட்டது.
• அடையாளம்: இங்கே பிரிவினைக்குக் காரணம் 'நிறம்' மற்றும் 'கண்டம்'. "அவர்கள் ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து வந்தவர்கள், நாங்கள் ஐரோப்பாவிலிருந்து வந்தவர்கள்" என்று ஒரு வெள்ளையின வெறியனால் அவனது இனவாதப் புத்தியை ஒரு மோசமான தர்க்கத்தைக் கொண்டு (Geographical and Physical reality) விளக்கிவிட முடிகிறது.
இனவெறி என்பது கண்ணுக்குத் தெரியும் ஒரு சுவர். அதன் நிறம், அதன் தோற்றம், அதன் பின்னால் இருக்கும் சுரண்டலின் வரலாறு அனைத்தும் வெளிப்படையானது.
சாதியவாதத்திற்கு பின்னால் இருக்கும் 'காரணமின்மை' (The Irrational Anatomy of Caste)
ஆனால், சாதியவாதம் அப்படிப்பட்டதல்ல. அது கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு நச்சு வாயு.
• அடையாளம் காண முடியாத பிரிவினை: இந்தியாவில் அல்லது தெற்காசியாவில் ஒரே ஊரில், ஒரே மொழியைப் பேசி, ஒரே உணவை உட்கொண்டு, ஒரே மாதிரியான தோற்றத்தைக் கொண்டிருக்கும் இரு மனிதர்கள் தங்களுக்குள் பிரிந்து கிடக்கிறார்கள். ஒருவர் மற்றவரைத் தன்னை விடக் கீழானவராகக் கருதுகிறார். இதற்கு என்ன காரணம்?
• பதில் இல்லாத கேள்வி: ஒரு வெளிநாட்டவர் வந்து, "நீங்கள் ஏன் இவரைத் தீண்டத்தகாதவராக நடத்துகிறீர்கள்? இவர் வேறு நாட்டைச் சேர்ந்தவரா? வேறு நிறமா?" என்று கேட்டால், சாதியவாதியிடம் சொல்ல எந்தப் பதிலும் இல்லை.
• கற்பிதக் கதைகள்: "அவர் அந்தச் சாதியில் பிறந்தார், நான் இந்தச் சாதியில் பிறந்தேன்" என்பதைத் தவிர வேறு தர்க்கரீதியான காரணம் இல்லை. சாதி என்பது உழைப்புப் பிரிவினையாக ஆரம்பித்து, பின்னர் பிறப்பின் அடிப்படையிலான தீண்டாமையாக மாறியது என்று வரலாறு கூறினாலும், ஒரு குறிப்பிட்ட சாதி ஏன் உயர்ந்தது, இன்னொன்று ஏன் தாழ்ந்தது என்பதற்கு எந்த அறிவியல் அல்லது புவியியல் ஆதாரமும் கிடையவே கிடையாது.
புகழ் பெற்ற எழுத்தாளர் இசபெல் வில்கர்சன் (Isabel Wilkerson) தனது "Caste: The Origins of Our Discontents" என்ற புத்தகத்தில் மிக அழகாகக் குறிப்பிடுவார்:
"இனம் (Race) என்பது ஒரு வீட்டின் வெளிப்புறத் தோற்றம் அல்லது பெயிண்ட் போன்றது; சாதி (Caste) என்பது அந்த வீட்டின் அடித்தளத்தில் இருக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத தூண்கள் போன்றது."
உங்களுடைய சிந்தனையின் மிக முக்கியமான பகுதி இதுதான்: இனவெறியில் தலைமுறைகள் மாறும்போது அடையாளங்கள் மாற வாய்ப்புண்டு, ஆனால் சாதியில் அது சாத்தியமே இல்லை.
• இனத்தில் சாத்தியம்: ஒரு கருப்பின ஆணும் ஒரு வெள்ளையினப் பெண்ணும் திருமணம் செய்து கொள்ளும்போது, அவர்களுக்குப் பிறக்கும் அடுத்தடுத்த தலைமுறைகள் (Inter-racial generations) காலப்போக்கில் முற்றிலும் வெள்ளையினத் தோற்றத்தையோ அல்லது கலப்புத் தோற்றத்தையோ பெற்று, தங்களின் பழைய இன அடையாளத்திலிருந்து உடலமைப்பின் மூலம் மாற முடியும்.
• சாதியில் சாத்தியமற்ற முடக்கம்: ஆனால் சாதியில், அகமண முறை (Endogamy) என்ற வேலி போடப்பட்டுள்ளது. ஒருவேளை சாதி மறுப்புத் திருமணம் நடந்தாலும், பிறக்கும் குழந்தைக்கு "நீ என்ன சாதி?" என்ற கேள்வி பிறப்பிலிருந்தே ஒட்டிக்கொள்கிறது. உடலமைப்பிலோ, நிறத்திலோ எந்த மாற்றமும் இல்லாதபோதும், சாதி என்ற கற்பித அடையாளம் ஏழு தலைமுறை தாண்டினாலும் மனிதனைத் துரத்துகிறது. ஏனெனில் சாதி உடம்பில் இல்லை, அது மனிதர்களின் வக்கிரமான மூளையில் இருக்கிறது.
மதத்தை மாற்றலாம், சாதியை என்ன செய்ய? (Religion can be Changed, but Caste?)
மனிதன் தன் சிந்தனை மாறும்போது மதத்தை மாற்றிக்கொள்ள முடியும். ஒரு இந்து கிறிஸ்துவராகவோ, இஸ்லாமியராகவோ அல்லது பௌத்தராகவோ மாற முடியும். அமெரிக்காவில் ஒரு கருப்பர் தன் மதத்தை மாற்றினாலும் அவர் கருப்பராகவே இருப்பார் என்பது இனவெறியின் கொடுமை என்றால், சாதியவாதத்தில் அதைவிடக் கொடூரமான ஒன்று நடக்கிறது.
இந்தியாவில் ஒருவர் சாதி கொடுமை தாங்காமல் பௌத்த மதத்திற்கோ அல்லது கிறிஸ்துவ மதத்திற்கோ மாறினாலும், அங்கும் "தலித் கிறிஸ்துவர்", "பின்தங்கிய கிறிஸ்துவர்" என்று சாதி தன் முகமூடியை மாற்றிக்கொண்டு பின்னாடியே வருகிறது. மதம் மாறினாலும் சாதி மாறுவதில்லை. அது மனிதனைப் பிறப்பிலிருந்து இறப்பு வரை, ஏன் மயானம் வரை துரத்துகிறது.
முடிவுரை: சாதியம் என்பது மனிதகுலத்தின் கழிவு
சுருக்கமாகச் சொன்னால், இனவெறி என்பது ஒருவன் தன் எதிரியைக் கண்ணால் பார்த்து வெறுப்பது போன்றது. ஆனால் சாதியவாதம் என்பது தன் சொந்தச் சகோதரனை, தனக்குள்ளே இருக்கும் ஒரு மனிதனைத் தொட்டுவிடக் கூடாது என்று விலக்கி வைப்பது.
கடைசியாகச் சொல்லப் போனால், மதம் என்பது மனிதன் உடுத்தும் ஆடை போன்றது - பிடிக்காவிட்டால் மாற்றிவிடலாம். ஆனால் சாதியம் என்பது மனித உடலிலிருந்து வெளியேறும் கழிவு (Poop) போன்றது. கழிவை யாரும் தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுவதில்லை, அதை உடனே அகற்றிவிட்டு இடத்தை சுத்தப்படுத்துவதே விவேகம். ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக, இன்றும் பலர் அந்தக் கழிவைத் தங்களின் அடையாளப் பெருமையாகச் சுமந்து திரிகிறார்கள்.
அமெரிக்காவின் இனவெறிக்கு உலகளாவிய எதிர்ப்புக் குரல் (Black Lives Matter) கிடைக்கிறது. ஆனால், சாதியவாதம் என்னும் நுட்பமான நச்சு, எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் மனிதர்களைக் கொல்லும் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத ஆயுதமாக இன்றும் நீடிக்கிறது. இதை ஒழிக்க தர்க்கம் போதாது, சக மனிதனைத் தன் நகலாகப் பார்க்கும் உன்னதப் புத்தியே தேவை.
